Wijze VrouwenCirkel Nederland

Viering van Genade in het Vrouwelijk Perspectief

2012-02-15T15:07:00.001+01:00

Grote Vrouwencirkel op 2e Paasdag,

9 april 2012 van 13.30 – 16.30 uur

De vrouwencirkel is een ruimte waarin ieder welkom is die zich er toe aangetrokken voelt.Wij laven ons in het licht aan elkaar en het voorjaar. Cirkel facilitator: Edda vander Hoeven

‘Genade’ in het vrouwelijk perspectief. Juist omdat de begrippen ‘zegen’ en ‘genade’ zo beladen zijn met de christelijke, patriarchale traditie, zie ik hier weer een nieuwe kans om dit te herschrijven vanuit de vrouwelijke beleving.

Wij hoeven niet erg ons best te doen en af te wachten om de genade te kunnen ontvangen. Het vrouwelijk perspectief herinnert ons er aan dat de essentie van leven, onvoorwaardelijke liefde is. Dit betekent dat wij elkaar de zegen kunnen geven. Genade verspreidt zich door ons. In deze bijeenkomst stemmen wij hier op af en creëren ons eigen ritueel van zegenen. Met deze handeling verankeren wij de genade in ons lichaam. Het wordt een fysieke ervaring in al onze cellen. Wij doen dit in relatie met elkaar. Bewustzijn is relationeel; het ontwikkelt zich in de relatie. Door dit met elkaar te beleven versterken wij daarmee onze lichamelijke bewustzijn en dus onze innerlijke kracht.

‘Because you shared the gift of you,

I now know the fullness of me’

Plaats: De Boerderij, Pastoor Hordijkstraat 5 te Rosmalen.
Bijdrage in de onkosten: 35 euro incl. koffie, thee en iets erbij.
Opgave graag per email: e.vanderhoeven@chello.nl
Bel of email mij gerust: 06 - 1357 7325

Het Cirkel Proces

2012-02-15T10:08:00.000+01:00

Het archetype van de cirkel is het principe van eenheid, de cirkel functioneert als een tempel. Ons samenkomen is gecentreerd rond het onderzoek rond de essentiële vragen van het leven, zoals Wie ben ik? en Hoe zal ik leven? Hoe leef ik een gezond leven op aarde? Hoe ziet een gezond leven op aarde eruit? Hoe kan ik mijzelf en dus de mensheid voeden? Hoe brengen wij het vrouwelijke principe tot leven?
Met het delen van ieders diep persoonlijke beleving, in het moment, verkrijgen wij toegang tot een niveau van waarnemen en een lichamelijk ervaring van éénheid. Het in de gewijde cirkel delen van ervaringen van vreugde, inspiratie, pijn, frustratie, vrijheid, schoonheid en stilte schept een diepe band van vertrouwen. Er ontstaat een sterke intimiteit, een energieveld dat blijvend is. Met iedere bijeenkomst wordt de kracht van de cirkel merkbaar sterker. Dat wil zeggen dat het in de cirkel aanwezig zijn op zich al een helende en inspirerende werking heeft. De dimensie van het hart opent zich. De intentie van iedere deelneemster maakt dit mogelijk. Zij verbindt zich bewust in haar hart met de anderen en het vrouwelijk principe met de intentie haar krachten en kwaliteiten tijdens haar bestaan op aarde tot leven te brengen.

De focus van de facilitator, degene die het cirkelproces stimuleert en bewaakt, is het centrum van de cirkel. Het centrum van het veld van bewustzijn. Dit energie veld is multi-dimensioneel: het is om te beginnen een luisterveld, waarin een gezamenlijk onderzoek plaatsvindt. Samen luisteren wij naar dat wat gezegd en geopenbaard wil worden. Dan is het een veld van heling, waar in de kracht van het hart in ieder van ons, oude pijn en blokkades kunnen oplossen. En vooral een veld waarin de scheppende kracht in ieder van ons tot leven komt – een creatief veld

We luisteren en spreken met de stem, van het hart. Wat verborgen was kan aan het licht komen. In de cirkel wordt de vrouwelijke energie manifest als liefde. Dat geeft de vrouwen de scheppende kracht voor dat wat zij in het diepst van haar verlangen in haar leven wil bewerkstelligen.

De bijeenkomst van de cirkel wordt ritueel geopend met een invocatie, met de bedoeling de ervaring van eenheid in ons te doen ontwaken en in ons lichaam en ons handelen te versterken. Om de communicatie in deze eenheid te ervaren en te versterken delen wij de intentie:

· In de cirkel en door de cirkel erken en herken ik het wezen van eenheid.
·          Er is onvoorwaardelijke aandacht, dat zich uit in de waardering voor de schoonheid van de verschillen, wij ‘sleutelen’ niet aan elkaar.
·         Ik ben getuige van ieders leven en beleving in de cirkel en ben bereid om gespiegeld, geconfronteerd en geraakt te worden.
·         Ik ben bereid te luisteren zonder onmiddellijk te reageren door vragen of discussie of advies.
·         Ik ben bereid om mijn ervaring te onderzoeken en te bespreken als een onderdeel van onze cultuur, ons bewustzijn van de vrouwelijke evolutie.
·         Ik neem de verantwoordelijkheid voor mijn eigen reacties en gevoelens.
·         Ik deel de onderwerpen die van wezenlijk belang zijn in mijn leven.
·         Ik heb zorg en aandacht voor het welzijn van mijzelf en de leden van de cirkel.
·         Ik waarborg de privacy van ieder. Met andere woorden: ik betracht geheimhouding over de persoonlijke (privé) informatie die gedeeld wordt.
·         Ik geef en krijg de ruimte om het niet te weten, met andere woorden, om al pratende te zoeken naar wat er werkelijk in mij leeft, om te ontdekken.
·         Ik geef in woord en gebaar vertrouwen en ontvang het vertrouwen dat mij gegeven wordt opdat de kracht van de cirkel zich zal kunnen ontwikkelen voor mijn eigen welzijn en het welzijn van al het leven op aarde.
·         De cirkelbijeenkomst wordt ritueel afgesloten, bijvoorbeeld met het zingen van een lied, waarbij de intentie wordt uitgesproken dat de cirkel zich opent, maar niet wordt verbroken.

May the circle be open

but unbroken

May the peace of the goddess be forever in your heart

Merry meet and merry part

and merry meet again.

Het principe van de vrouwencirkel

2012-01-11T11:03:00.004+01:00

Acht vrouwen op een rij
zeven dochters achter mij
achter mij mijn Moeder
en achter haar de hare.
Achter elke dochter een moeder,
tot de oermoeder toe,
de moeder aller moeders.
Ze zeggen tegen mij, ga verder.....!
Ga verder dan wij......!
Jij staat vooraan.
Jij bepaalt,
stop niet, waar wij niet verder durfden gaan.
Ga.....! Ga......! Ga.......!

auteur anoniem

Hoe het begon

2010-06-17T16:04:00.009+02:00

Een terugblik naar de eerste Wijze Vrouwen Cirkel.
Gepubliceerd in een eerdere versie van 'Zij is de Cirkel' , juni 2007

Op deze prachtige inspirerende gekleurde beweging kijk ik uit wanneer ik in mijn werkkamer aan de computer zit. Het is de achtergrond van mijn werk, zou je kunnen zeggen. Het staat voor onze vriendschap – Mirjam schonk het mij – en voor de ‘zachte krachten’ die wij in onszelf tot leven willen brengen.

In het najaar van 1993 ontmoeten wij elkaar in het centrum De Roos in Amsterdam. Ik assisteerde tijdens een ‘channeling’ cursus, waaraan Mirjam deelnam. Mirjam viel mij op door haar elegante verschijning. Ik proefde in haar meteen een erudiet mens, een artistieke vrouw met veel levenservaring.
Wij werden maatjes in ons onderzoek op allerlei gebied. Zoals het fenomeen channelen, de helende werking van bloesemremedies en de Reiki. Wij waren vroege ‘rebelse’ Reiki Masters, die weigerden duizenden guldens te vragen voor de inwijdingen. Omdat wij de taak van de Reiki Master in eerste instantie zien als de dienaar van de student. Zo creëerden wij een cirkel met Reiki studenten die de Reiki als een geschenk van de natuur leerden te ervaren, waarin je mag afstemmen en jezelf als instrument kunt aanbieden, om de levensenergie, het zelfgenezend vermogen van een persoon te ondersteunen.

Cirkel van ‘Crones’.
Er was al een vrouwen netwerk, ontstaan uit mijn drukke activiteiten. De voorgaande jaren had ik allerlei initiatieven ontwikkeld, van thema dagen tot en met langdurige 7 daagse trainingen. Ik schreef de oudere vrouwen uit dit netwerk aan. Daarin volgde de traditie van de ‘crone’, de vrouw die de fysieke overgang al achter de rug heeft.
De aanwezige vrouwen waren met recht wijze vrouwen. Ik was in mijn 42e levensjaar en ik kreeg de ruimte en het vertrouwen om mijn taak zo goed mogelijk te kunnen uitvoeren. Mijn initiatieven werden gewaardeerd en in dankbaarheid aangenomen. Met zachte hand werd ik af en toe bijgestuurd. Vooral als ik weer eens te snel verder wilde.

Met deze brief nodigde ik de vrouwen uit voor de eerste Wijze VrouwenCirkel in Amsterdam:
“Na mijn studiereis naar de Verenigde Staten m.b.t. de wereldconferentie Psychosynthese en de daarop volgende trip langs de diverse heilige plaatsen in Frankrijk, zoals de zwarte madonna van Chartres,- van Rocamadour, - van Le Puy en ter afsluiting een bezoek aan de kathedraal van Jeanne d'Arc in Orléans, ben ik geladen met ervaring, kennis, inspi¬ratie en kracht klaar om met enthousiasme de schatten met zoveel mogelijk vrouwen te delen.

Het allerbelangrijkste wat ik geleerd heb gaat over hoe en waar wij als vrouwen in onszelf en met elkaar het vrouwelijke principe, de schep¬pen¬de kracht van liefde in verbinding met de aarde en de natuur, kun¬nen ontsluiten en tot wasdom brengen.
Onze op het mannelijk denken gestoelde maatschappij is uit balans en waar het mannelijk goddelijk principe van de drie-eenheid; de vader, de zoon en de heilige geest overheerst, is het verschijnen en opnieuw waarderen van de vrouwelijke goddelijke drie-eenheid; de maagd, de moeder en de oude wijze vrouw noodzakelijk. Deze beweging is al duide¬lijk zichtbaar in de wereld. De natuur in de mens zoekt naar balans. Deze beweging om ons heen en in onszelf, kunnen wij stimuleren en voeden door ons meer bewust te worden en te zoeken naar wat dit vrouwelijke principe precies inhoudt en de verbinding te maken met elkaar en ons lichaam. Zodoende kan het vorm krijgen en de balans herstellen.

Dit is de reden waarom ik graag een Wijze Vrouwen Cirkel in het leven wil roepen. Want met name de vrouwen van zestig jaar en ouder worden in onze maatschappij ondergewaardeerd. En dat gebrek aan waardering voor de vitale kracht van de wijze vrouw hebben wij ons eigen gemaakt. Ieder op haar eigen wijze. Wat ik met jullie wil delen is hoe we door de verbinding van onze baar¬moeder met ons hart en ons denken, onze vitaliteit, zelfstandigheid en wijsheid kunnen activeren. Deze wereld heeft oude wijze vrouwen nodig! Wij zullen samen meditatieve oefeningen doen en ervaringen delen in de gewijde kring.”

De eerste jaren was de focus nog vooral gericht op delen van persoonlijke ervaringen, afronden en ondersteunen. Dit had vooral te maken met de thematiek van de 60+ en 70+ vrouwen die de cirkel vormden. Een diep luisteren, onvoorwaardelijke aandacht voor elkaar ontspon zich in deze jaren in de cirkel. Ik noemde het “liefde in actie”. Deze realisatie is voor mij nog steeds het draagvlak van de huidige wijze vrouwencirkels. Dit is de grond waarin de Wijze VrouwenCirkel Nederland haar wortels heeft kunnen ontwikkelen. Het onvoorwaardelijk “Ja” van deze vrouwen.

Het doel van de wijze vrouwencirkel zoals voor onze allereerste bijeenkomst geformuleerd: “Het ontwaken van het vrouwelijk principe en de formulering van het vrouwelijke principe door de vrouwen zelf vanuit hun directe ervaring in de verbinding met het lichaam, de aarde en elkaar. Onze taak is dus om het vrouwelijke opnieuw te definiëren vanuit onze directe ervaring, onze directe ervaring is fysiek.
Wij zijn het vrouwelijke principe en wij dragen het uit in de cirkel. Wij zijn godin, vroedvrouw, moeder, dochter voor elkaar. Zusters.

Ontstaan functie ‘facilitator’.
Het was denk ik na zo’n vijf bijeenkomsten, dat ik voorstelde om mij terug te trekken. “Jullie hebben het idee helemaal opgepakt en hebben mij denk ik niet meer nodig. Bovendien bevind ik mij in een hele andere leeftijdfase.” Maar daar wilden zij niets van weten.
Er werd mij duidelijk gemaakt dat juist doordat ik de taak van facilitator, de initiator en de bewaak-ster van het proces, op mij nam: zij de rust en de ruimte hadden om met elkaar de diepte in te gaan. Zonder facilitator zou het weer snel een ‘praatgroep’ worden.
Na ruim 3 jaar verliep deze eerste cirkel. Met Mirjam bleef ik uiteraard in contact. Op afstand hield ik haar op de hoogte van de ontwikkelingen in de cirkels.
Met haar kristalheldere kijk en intuïtieve vermogen heeft zij mij vaak gesteund op momenten dat ik niet meer goed wist hoe verder te gaan. Vooral in de tijd dat ik de switch maakte van het verhalen vertellen - het urenlang delen van persoonlijke verhalen – naar het met elkaar luisteren naar wat zich wil openbaren. Los van het verleden en voorbij aan de door het gecon-ditioneerde denken ‘geïmpregneerde’ ideeën.
De beweging van de aandacht voor het oplossen van problemen naar de focus op de aanwezige heelheid.

Een diep luisteren, onvoorwaardelijke aandacht voor elkaar ontspon zich in deze jaren in de cirkel. Ik noemde het “liefde in actie”. Deze realisatie is voor mij nog steeds het draagvlak van de huidige wijze vrouwencirkels. Dit is de grond waarin de Wijze Vrouwen Cirkel Nederland haar wortels heeft kunnen ontwikkelen. Het onvoorwaardelijk “Ja” van deze vrouwen.

Zoeken naar wat je alleen jezelf kunt geven

2010-06-17T15:57:00.008+02:00

“Misschien is het wel zo dat je telkens bij het overgaan naar een volgende fase in je leven een douche moet nemen en alles wat er zo bij hangt af moet spoelen. Dat je vooral de essentie uit een bepaalde periode mee moet nemen naar de volgende fase. Alsof je telkens andere krachten moet inzetten.”
Interview met Mirjam Kann, door Agnes R. Verheggen gepubliceerd in een eerdere versie van 'Zij is de Cirkel' in juni 2007

Mirjam Kann, nu 83 jaar, was op het moment dat de eerste WVC zich vormde (Amsterdam oktober 1996) de oudste deelneemster en tevens gastvrouw van de cirkel. Ik bezoek haar samen met Edda, met wie zij een speciale band had en nog heeft, in haar appartement in Amsterdam.
In het drie uur durende samenzijn verlevendigt het contact zich weer zichtbaar. Uit het ophalen van dierbare herinneringen en het afstemmen in het moment ontstaat het beeld van een reis die deze twee vrouwen met wie ik om de tafel zit samen hebben gemaakt. Een avontuur waarin zij nieuwe ontdekkingen deden en alles wat zij tegenkwamen op eenvoud en waarachtigheid toetsten.
Het was begin jaren negentig en de tijd waarin we onze intuïtieve vermogens gingen ontwikkelen door deelname aan allerlei cursussen. Je kon naar alle mogelijke workshops en de verleiding was groot om met de minste bagage op je eigen gevoel afgaand te orakelen. “Ik wilde juist van die zweverigheid af”, zo opent Mirjam het gesprek, “en ik vond in Edda iemand die met haar beide benen op de grond stond.” “Natuurlijk moesten we elkaar ook leren kennen”, vervolgt Edda, en “in het schuren aan elkaar merkten we ook hoe verschillend we waren, maar we vonden elkaar op iets dat ons beider persoonlijkheid oversteeg: helderheid, behoefte aan waarachtigheid, licht en heling.” Deze kenmerken hebben iets van eeuwigheidswaarde en dat schept ook nu nog steeds weer de onmiddellijke verbinding als zij elkaar aan de telefoon hebben. Zich nadrukkelijk tot Mirjam wendend zegt zij: “In het fysieke maak jij de cirkel niet meer mee, maar je bent er voor mij wel steeds op de achtergrond bij. Je hebt me immers op dit spoor zo onvoorwaardelijk gesteund.”

Mirjam: ”Mijn aanvankelijke invalshoek was Reiki en Edda had haar interesse meer bij het werken met bloesemremedies liggen. We hebben elkaar over en weer in beide werelden ingeleid, zijn vervolgens samen groepen gaan doen en mensen individueel gaan begeleiden.” Op mijn vraag wat het sleutelwoord was in de ontdekkingen die zij samen deden zeggen beide vrouwen als uit één mond: “Vrijheid!” Een vrijheid om alles tot op de bodem te onderzoeken op onze eigen wijze. Of dit nu ging over de effecten van magnetiseren, de werking van verschillende bloesemremedies, of de wijze waarop je vertaalt naar iemand wat je ziet en weet omtrent een hulpvraag. Mirjam: “Ik was heel praktisch ingesteld: ik wilde absoluut dat iemand er in het gewone leven mee uit de voeten kon met wat ik meedeelde. Daarbij heb ik moeten leren niet ongevraagd alles naar voren te brengen wat ik wist. Maar ook durven corrigeren als je zag dat iemand toch weer teveel ging vliegen met de dingen die werden gezegd. Ik leerde bepaalde krachten in mezelf los te laten om beter te kunnen dienen. Hierdoor kwam ik tot het diepe luisteren naar de ander.“ Hetgeen later in de vrouwencirkel de basis legde voor de ruimte die vrouwen in de cirkel leerden innemen en vanuit hun eigen bron te spreken.
Niet dat iedere vrouw zomaar in de cirkel paste. Sommigen bleven maar kort. Niet iedereen “wenste in haar zelf te stappen”, zoals Mirjam het noemt.

We staan gedrieën even stil bij het feit dat het voor deze generatie vrouwen in die tijd volstrekt nieuw was om dingen heel persoonlijk met elkaar uit te wisselen. De vreugde in de herkenning en de opluchting was ongekend. Mirjam klinkt ernstig en bedachtzaam als ze zegt: “Voor mij waren veel dingen ook nieuw. Ik heb als het ware ook uit een keurslijf moeten breken. Veel dingen in het leven heb ik ervaren als “moeten” in plaats van als “mogen”.
Er volgt een lange stilte. Een stilte die zich vanaf nu in het gesprek regelmatig zal herhalen en een geheel eigen weerklank heeft. Mirjam herneemt het woord en zegt: “Ik heb ook lang niet alles wat ik wilde kunnen neerzetten in mijn leven, en daar ben ik nu ook nog wel eens boos over.
Het kost me moeite om niet te blijven hangen in gedachten als: had ik toen maar een andere keuze gemaakt.” Stilte. “Ik had natuurlijk ook een niet gemakkelijke start.” Ze aarzelt om verder te gaan en ik realiseer me dat de gevolgen van de oorlog voor deze vrouw met een Joodse achtergrond, onuitwisbare sporen hebben achtergelaten. Mirjam: “En nu ben ik oud... dit kan ik beetje bij beetje accepteren.”

Er volgt weer een stilte die zich vult met zachtheid. Het is alsof wij, Edda en ik, vrouwen van de volgende generatie, hier alleen maar heel liefdevol bij aanwezig hoeven te zijn, kijkend naar ons voorland.
Het is voelbaar hoe Mirjam op hele stukken van haar leven terugblikt wanneer zij vervolgens het volgende inzicht met ons deelt: “Misschien is het wel zo dat je telkens bij het overgaan naar een volgende fase in je leven een douche moet nemen en alles wat er zo bij hangt af moet spoelen. Dat je vooral de essentie uit een bepaalde periode mee moet nemen naar de volgende fase. Alsof je telkens andere krachten moet inzetten.”
Ik vraag haar welke kracht zij met name in deze fase inzet. Mirjam zegt: “ik denk dat het een combinatie is van geduld en vertrouwen. Proberen naar het positieve toe te gaan in de afronding. Want in deze periode is het ook belangrijk om alles goed af te werken. Ik heb veel gefotografeerd, waar moet ik met die foto’s heen?”

“Mijn kelder staat vol met eigen schilderijen, wat hier om me heen hangt is uit alle perioden wat, maar de rest...? Pas als ik iemand er eentje uit laat kiezen zoals laatst dan heb ik weer de voldoening dat iemand er van geniet en dat het toch goed is wat ik heb gemaakt.
Die voldoening moet je steeds zelf kunnen opbrengen. Het hangt helemaal van jou zelf af of het leven nog de moeite waard is en dat vind ik soms zwaar. De nadruk ligt soms op een groot gemis: van mijn hondje dat dood is, de groep die niet meer bij elkaar kwam nadat één van de vrouwen plotseling stierf en anderen waaronder jij,” en hierbij kijkt ze naar Edda, “gingen verhuizen. Ikzelf begon ook vooral lichamelijk van alles te mankeren. Hierin vrede zien te vinden. Dat is het werk in de laatste fase.” ”En misschien ook mededogen naar jezelf ontwikkelen” vult Edda zachtjes aan, “niet willen dat het anders moet zijn dan het is”.

Met een “weet jij nog, Edda,” neemt Mirjam ons voor de laatste keer deze middag mee in een beschrijving van de sfeer van de wijze vrouwencirkel uit die tijd: warm en gezellig en vooral zonder spanningen. “Het feit”, zegt Mirjam, “dat ik de groep in mijn huis ontving waarin ik de meeste tijd op de eerste etage in mijn eentje doorbracht met schilderen, maakte dat ik uit een isolement kwam en daar ben ik heel dankbaar om. Ik kon mij anders tot de vrouwen verhouden dan ik gewend was vanuit een relatie met een familielid bijvoorbeeld. In een familie zijn er altijd vaststaande beelden over elkaar en in deze groep werd ik uitgedaagd iedereen telkens helemaal nieuw te zien, zonder vooroordelen. En ook in mij werd iets losgeweekt dat ik niet kende. Een uitdaging die om een innerlijke transformatie vroeg. Het heeft mij veel gegeven in het opbouwen van mijn innerlijke zekerheid en daar op een juist moment mee naar voren durven komen. Blijheid ervaren die ik nog nooit had gevoeld in uitwisseling met anderen. “

De heling die van die kwaliteit van samenzijn en je verbinden uitgaat, is deze middag weer helemaal aanwezig. Ik mag ervaren dat een vrouw als Mirjam, aangekomen bij de diepte en essentie in haarzelf, in ons dezelfde diepte aanraakt en een reikwijdte laat zien die het leven wanneer het bijna is voltooid ons kan schenken. Dit wens ik iedereen die dit leest ook van harte toe.

Evolutionaire vrouwen en de realisatie van authentiek vrouwelijk leiderschap

2010-06-14T22:32:00.003+02:00

Wij plaatsen de cirkel in een zo groot mogelijk perspectief. Op deze wijze worden wij ontvankelijk voor méér dan alleen het ontwikkelen van onze persoonlijke wijsheid en daadkracht.
Hierdoor bevinden wij ons in het veld van alle vrouwen en mannen die zichzelf beschikbaar stellen en betrokken zijn bij de planetaire evolutie en in het bijzonder, de evolutie van het bewustzijn. Het behouden en dragen van onze planeet aarde. Zo schakelen wij ons aan een enorm veld, waarin wij onszelf en elkaar zien en ervaren als co-creators van het nieuwe.

Evolutionaire vrouwen willen met elkaar het authentiek vrouwelijk leiderschap realiseren. Zoals wij dat in onze landelijke bijeenkomst van zondag 11 november 2007 als volgt hebben kunnen formuleren: de basis hiervan ligt in autonomie - de innerlijke draagkracht en authenticiteit. Van daaruit nemen wij een initiatief. Wij begeven ons dus op onbekend terrein. Zonder onze kennis en ervaring te ontkennen en vertrouwend op ons innerlijk weten nemen wij in verbinding met elkaar en het wezen in alles - een stap in een braakliggend gebied. Wij voelen iets aan en daar nemen we initiatief in. Zonder routekaart.

Het authentiek vrouwelijk leiderschap realiseert zich op het moment dat er anderen zijn die bereid zijn in vertrouwen te volgen. Omdat er een niet dwingende - vanuit onvoorwaardelijk commitment in een niet hiërarchische evolutionaire context, gedacht en gehandeld wordt.

Eenvoudig gezegd: het leiderschap ontstaat en wordt gestuurd door de kracht van het hart.
Authentiek vrouwelijk leiderschap is dus een kwaliteit die wij in verbinding met elkaar realiseren.
Als cirkel en als individuen gedragen in en door het vertrouwen van de cirkel, zoals wij die ervaren als liefde in actie.

Wat wij de afgelopen jaren in de wijze vrouwencirkel gerealiseerd hebben is een aanzet tot authentiek vrouwelijk leiderschap. Wij kunnen nu al - vanuit de directe ervaring - benoemen waar het over gaat en daarmee geven wij de wereld een nieuwe kwaliteit in het vooruitzicht.
Door het te benoemen wordt het concreet in het veld van bewustzijn. Het draagvlak wordt sterker en krijgt een groter bereik. Zo worden onze woorden een anker - een instrument voor de uiteindelijke realisatie.

De kwaliteiten van authentiek vrouwelijk leiderschap

• Erkenning en waardering van de verschillen - geen hiërarchie.
• Authentieke communicatie: wij spreken direct en oprecht vanuit ons innerlijk, vanuit de directe ervaring in de verbinding in de cirkel. Dit geeft een sterke intimiteit.
• Dialoog: geen uitwisseling van meningen / geschiedenis of discussie over wie gelijk heeft of het sterkste argument.
• Autonomie: in je eigen kracht staan met erkenning van de wederzijdse afhankelijkheid die de realiteit is van het principe van eenheid.
• Verantwoordelijkheid: wij denken en handelen vanuit de positie van eenheid, de focus gericht op het centrum = het hart van de cirkel en ieder individu.
• Draagkracht door onthechting: uitgangspunt is het onbekende, het grote veld van bewustzijn. De onthechting van identificatie met kennis en persoonlijke geschiedenis. Wij blijven uit het ‘verhaal’ - drama.
• Verbinding geen leegte: de meditatieve staat van zijn - in vele religies het einddoel is niet het doel. De leegte noemen wij ‘het luisterveld’- de ruimte, zonder grenzen, waarin wij elkaar ontmoeten. De ontmoeting en het creatief proces zijn het doel (de hemel op aarde brengen).
• Creatief proces: het doel is niet zichtbaar - zal zich openbaren in het moment en uit de kwaliteit van de ontmoeting.
• Zichbaar en transparant: ik ben jij. Er is geen verborgen agenda: wat je ziet is wat je krijgt.
• Dynamisch: niet continu aan één persoon gebonden. Vitaal en initiatiefrijk. Eert het leiderschap - de trekkerskwaliteit / initiatief op onderdelen.
• Co-creatief: niemand claimt resultaat, ook niet de groep. Het gaat hier dus om een open systeem in resonantie met de omgeving (multi dimensioneel).
• Evolutionair perspectief: de intentie is helder en wordt gedragen door het verlangen naar verwezenlijking van de evolutie van het bewustzijn.
• Commitment aan de intentie: het in verbinding gaan en daarmee versterken van ieders inzicht en daadkracht - draagvlak versterken voor de scheppende krachten. Opdat wij faciliteerders kunnen zijn van deze evolutie van bewustzijn.
• Het hart is het zelforganiserend principe - de focus is in het centrum.
• Toekomstgericht: altijd geïnteresseerd in nieuwe kansen.

Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd in december 2007.

Vrouwen Licht Cirkel op 2e Pinksterdag

2010-04-18T14:13:00.016+02:00

UITNODIGING

Vrouwen Licht Cirkel
2e Pinksterdag
24 mei 2010 van 13.30 – 16.30 uur

De vrouwencirkel is een ruimte waarin ieder welkom is die zich er toe aangetrokken voelt. Wij laven ons in het licht aan elkaar en het voorjaar.

Onderzoek:

Wat betekent voor jou: leven in licht, spreken vanuit licht en handelen vanuit licht?

Hoe kom je in je creatie spiraal?

In welk gebied beweegt zich jouw creatie vanuit licht?

Plaats: De Boerderij, Pastoor Hordijkstraat 5 te Rosmalen.
Opgave graag per email: e.vanderhoeven@chello.nl
Bijdrage in de onkosten: 15 euro incl. koffie, thee, fris en iets erbij.

Deze middag wordt georganiseerd door Edda van der Hoeven, Soumya Koning en Marja Langendijk. Wil je meer info? Stuur je vragen naar Edda, zie bovenstaand email adres.

Ik verheug mij erop elkaar in de cirkel te ontmoeten,
Hartelijke groet,
Edda

Lees meer over eerdere vieringen, zoals de Cirkel van Isis vorig jaar met Pasen:
http://wijzevrouwencirkel.blogspot.com/2009/05/cirkel-van-isis-pasen-2009.html

We have to wake up the grandmothers!

2010-03-16T18:38:00.009+01:00

Zomer 1996, San Diego, California. Het instituut Psychosynthesis International opgericht in 1984 door Edith Stauffer PhD. (1909—2004)* organiseert een internationale conferentie. Een week lang genieten van workshops, lezingen en interessante ontmoetingen in het veld van heling en bewustwording dat Edith met haar staf zo professioneel heeft gecreëerd. Psychosynthese is niet mijn vak, maar Edith Stauffer zie ik wel als mijn leraar en rolvoorbeeld. Ik geef mijzelf de kans haar nog een keer te ontmoeten en te eren. Ik ben aanwezig zonder andere verwachtingen dan mij aan haar gezelschap te laven. Het zou wel eens de laatste keer kunnen zijn. Zij heeft tenslotte al de leeftijd van 87 jaar bereikt. Voor mij is zij het voorbeeld van de realisatie van de Wijze Vrouw*.

Tijdens deze week vinden er naast diverse workshops ook vrouwencirkels plaats. Ik raak geïnspireerd door het enthousiasme waarmee de vrouwen zich met elkaar willen verbinden en de kracht die hieruit voortkomt.
Mary Ellen Carne PhD. sluit de serie met “The Female Principle Emerging”. “As the Female Principle moves to counterbalance the dominance of the Masculine Principle within the culture, extraordinary and innovative ways of remembering her energy and image are required.”
Wij gaan op zoek naar hoe en waar in ons denken, waarnemen en expressie het vrouwelijk principe zich kan openbaren. Uit een diepe herkenning en erkenning klinkt bij de afsluiting van de bijeenkomst de roep: “We have to wake up the grandmothers!”

In de weken die volgen kan ik die zin maar niet vergeten. Het moet iets met mij te maken hebben. Ik ben de nieuwste vertaling van de ‘Edda‘ verhalen aan het lezen en begrijp dat de betekenis van mijn naam grootmoeder, Grote Moeder zou kunnen zijn.
Uit de echo van deze oproep is de Wijze VrouwenCirkel Nederland ontstaan. Nu, ruim tien jaar later, ervaren wij een golf van ontwaken door de Wijze VrouwenCirkel in Nederland. Ook bij de jongere vrouwen.
De realisatie van de innerlijke Wijze Vrouw wordt voor velen een realiteit. Wij steken elkaar aan en nodigen elkaar uit om in het licht te gaan staan en daar te blijven—in verbinding met de cirkel.

Wat zijn de ingrediënten van het succes van de wijze vrouwencirkel?
De afstemming is essentieel. De ontmoeting vindt plaats in afstemming op en in het licht van het spiritueel centrum van het energieveld en de kracht van ons authentieke zelf, dat gebied in ons bewustzijn, dat heel is en altijd verbonden met alle leven. Wij plaatsen onze cirkel in de evolutie en verbinden ons met de cirkels van alle tijden. Wij verbinden ons ook letterlijk met elkaar, door elkaars handen te nemen. Want het gaat er om dat wij met elkaar de schaal vormen, waarin het vrouwelijk principe kan indalen en op aarde tot leven kan komen. De focus van de facilitator, degene die het cirkelproces stimuleert en bewaakt, is het centrum van de cirkel.
Het centrum van het veld van bewustzijn. Dit energie veld is multi-dimensioneel: het is om te beginnen een luisterveld, waarin een gezamenlijk onderzoek plaatsvindt. Samen luisteren wij naar dat wat gezegd en geopenbaard wil worden. Dan is het een veld van heling, waar in de kracht van het hart in ieder van ons, oude pijn en blokkades kunnen oplossen. En vooral een veld waarin de scheppende kracht in ieder van ons tot leven komt – een creatief veld. Dit laatste noem ik de verwerkelijking van het vrouwelijke, leven scheppende principe.
Er is geen hiërarchie in de ontmoeting. Er is onvoorwaardelijke aandacht, dat zich uit in de waardering voor de schoonheid van de verschillen, wij ‘sleutelen’ niet aan elkaar.
De verbinding is er altijd, niet alleen als wij fysiek samen zijn. Een veld van bewustzijn is tijdloos en niet aan een vaste locatie gebonden. In die zin is er sprake van een continue uitnodiging. Ik kan mij ieder moment en overal verbinden en verbonden voelen met de cirkel. Zo kan ik in afstemming altijd mijn inspiratie ontvangen.
Dit vraagt een actief commitment aan de cirkel. Dat geeft geen beperking. Het uit zich in het trouw zijn en blijven aan het verlangen naar de realisatie van de wijze vrouw en het vrouwelijk principe in ieder van ons. Dat brengt met zich mee en dat is tegelijkertijd het allereerste ingrediënt: dat iedere vrouw in de cirkel bereid is haar vertrouwen te geven. Niet af te wachten. Daarmee nemen wij allen de verantwoordelijkheid voor onszelf en het welzijn van de cirkel.
De Zelfrealisatie van de vrouwen in de Wijze VrouwenCirkel Nederland, maakt duidelijk dat de basis van onze transformatie gelegen is in het samen komen.
Vrijheid, de realisatie van innerlijke vrijheid, is een keuze. Meesterschap of de realisatie van de Wijze Vrouw is de kwaliteit om die keuze onder alle omstandigheden te leven. En dat is waar wij ons in de wijze vrouwencirkel met elkaar sterk voor maken.

Wijze Vrouw

2010-03-14T19:27:00.005+01:00

Toevallig vond ik op internet een tekst van mijzelf. Geadopteerd door een vrouw die de tekst waardeerde: website http://wijzevrouw.punt.nl/

Nu, zeker 6 - 7 jaar nadat ik de tekst schreef - lees ik het weer op-nieuw ....raakt mij diep. Dit is mijn visie - mijn missie - mijn leven. Dat wil ik je niet onthouden ....

In de vrouwencirkel komt de wijze vrouw tot leven. Een wijze vrouw is een vrouw die in staat is om de spirituele dimensie van het bestaan in haar dagelijkse leven vorm te geven. Een wijze vrouw leeft een spiritueel leven. Spiritueel leven heeft te maken met zelfkennis, betrokkenheid, overgave en de verwezenlijking van innerlijke kracht. Een wijze vrouw wil een vrouw zijn. Zij manifesteert zichzelf zonder terughoudendheid. Zij staat als een rots in zichzelf. Zij eert en geniet van haar lichaam als de manifestatie van de godin. Zij eert in zichzelf en door haar wijze van leven de bron van alle leven, welke de liefde is. Zij weet wie zij is. Zij heeft geen verhaal meer nodig om de verschijnselen in haar bestaan te legitimeren. Zij is zich bewust van de verbinding en de eenheid van al het leven. Dat wij samen zijn en niet onafhankelijk van elkaar door het leven gaan. Zij is bereid te vragen wat zij nodig heeft. Zij is genereus, vol compassie voor al het leven en het leed, in welke vorm dan ook, op aarde.

Een wijze vrouw is doorzichtig. Zij houdt zich niet meer vast aan haar kennis, vaardigheden, deskundigheden, bezit en ervaringen. Zij begrijpt het mechanisme van het denken en de reactie van de emoties op het denken. Zij heeft de egokrachten zoals angst, hebzucht, ijdelheid, lust en jaloezie in zichzelf beteugeld. Zij is beschikbaar in het moment. Haar aandacht is vrij. Zij ziet door de fysieke manifestatie van de dingen heen en herkent het wezen in alle verschijningsvormen. Zij is bescheiden. Zij kent haar plaats en haar taak. Zij leeft om het bestaan te dienen. Zij is beschikbaar voor dat wat er in het moment van haar gevraagd wordt. Een wijze vrouw is geduldig. Zij is moedig omdat zij de weg van het hart volgt, ook als dat betekent dat zij er dan helemaal alleen voorstaat. Zij kent haar beperkingen en talenten en weet op een creatieve wijze zichzelf te wijden aan haar taak. Zij leeft in overgave omdat ze kan vertrouwen. Ze weet dat wanneer zij met open vizier leeft, alles in haar leven verwelkomt, onvoorwaardelijk, dat er dan niets te vrezen valt. Zij is voorbij de angst. Omdat ze weet dat de dood een illusie is. Het fysieke leven is een fragment van de eeuwigheid. Het lichaam, de fysieke manifestatie van de ziel, van bewust Zijn, doet op aarde een ervaring op. Het bewust Zijn wordt zich in deze fysieke manifestatie van zichzelf bewust en dient zodoende de evolutie.

Zij herkent zichzelf als een manifestatie van de universele scheppende kracht, van de liefde die het universum creëert en bijeen houdt. In zichzelf verwerkelijkt zij de dialoog tussen hemel en aarde, zodat zij een medium kan zijn voor die scheppende kracht, zonder dat zij het resultaat voor zichzelf claimt.

Zij staat in verbinding met de fijne vormen van leven, die alleen waargenomen kunnen worden met de innerlijke zintuigen. Zij vertrouwt op haar intuïtie en verbeeldingskracht, haar dromen en visioenen. Zij opent poorten naar een grotere werkelijkheid voor hen die zoeken.

Een wijze vrouw is furieus als zij een leugen ontmoet. Zij spuwt vuur als het nodig is, om ruimte te maken voor het licht van de waarheid. Zij is zacht en kwetsbaar in haar liefde. Haar liefde is onvoorwaardelijk en onpersoonlijk.

Zij is iemand waar je geen vat op kunt krijgen, zij is niet te be-grijpen. In haar ogen zie je de oceaan, zij spiegelt jou. In haar kom je vooral jezelf tegen. Een herkenning en een erkenning die de weg vrijmaakt voor jouw eigen transformatie. Een wijze vrouw is een gids op ieders pad. Zij behoudt de schaal waarin het vrouwelijk principe kan indalen en tot leven komen in ieder die zich door haar laat raken.

Een wakkere vrouw is een wijze vrouw
In de wijze vrouw wordt het vrouwelijk principe verwerkelijkt op aarde. Zij kent geen leeftijd. Zij leeft in ieder van ons. Wij hebben haar nodig. Zij is ons erfrecht en zij geeft ons het recht om daar waar nodig in te grijpen. Wij hoeven niet meer machteloos te blijven toekijken. Het is tijd om wakker te worden en in beweging te komen. De beweging is naar elkaar toe. Samen brengen wij het vrouwelijk principe, de onvoorwaardelijke liefde, de scheppende, leven gevende kracht in actie.

Edda van der Hoeven - Nieuwhart

2012, de toekomst van ons komt in zicht.

2009-07-27T19:49:00.040+02:00

2012? Onvoorspelbaar. De verwachting over 2012? .... ik weet het niet. Waarschijnlijk is dat de clou: wij weten het niet meer. Wij kunnen het niet meer voorspellen. Heerlijk rustig en licht. Want wij kunnen dan alles ... wij worden bewuste co-creators: direct, in het moment. Dat is de enige keuze ...mmm. Ik kijk er naar uit. Zo licht en zo onverbiddelijk en zo onvoorwaardelijk in haar overvloed. Want er is geen grens - geen beperking. In leven en in dood: de dood bestaat niet, want alles is vorm die ontstaat uit het bewustzijn waarin het gecreëerd is. De frequentie bepaalt de vorm. Wij zullen daar meer en meer inzicht en greep op krijgen. Ontwikkelingsprocessen zullen in het moment plaats vinden - de directe transmissie van energie - kan cel patronen - hersengolven en denkkaders en reactiepatronen en liefde genereren. De bron komt terug bij zichzelf. De enige weg die wij kunnen gaan is naar huis. En dat is het mysterie. Wat is dat?
En dat kunnen laten voor wat het is ........
Tegelijkertijd is er zo veel te doen! Verbinden in overvloed. Want zonder jou, is zonder mij. Er is geen ander.

Ontspannen in niet weten.
Er is een verhaal - het verleden en er is een evolutionaire impuls. De drang naar vernieuwing - de creatieve impuls. Mijn visie is dat de creatieve impuls effectief wordt in de ontmoeting. De ont-moeting. Een onvoorwaardelijke ontmoeting in het moment. Daar zijn wij samen - los van het verleden en de toekomst. Een diep vertrouwen in de ontmoeting van jou en mij. In het bewustzijn dat het bewustzijn zich bewust is van zichzelf en wij ons overgeven aan de impuls om ons te verheffen. Dat is voor mij de sprong in het diepe. Het moment dat wij ons beschikbaar stellen met alles wat en wie wij zijn, onze kennis, ons hart en onze passie. Met maar één doel - de evolutie van het bewustzijn - een nieuwe wereld te creëeren - zonder dat wij er enig idee van kunnen hebben hoe dat er uit zal zien. De beweging, de handeling is essentieel. Gebaseerd op een verlicht bewustzijn dat wij één zijn. Dus meer dan alleen wakker worden. Een continu handelen gebaseerd op de verankering in het ontwaakt bewustzijn. No matter what. *

Stop de persoonlijke worsteling met het verleden en de toekomst.
Waar het, wat mij betreft, op neer komt is dat wij bereid zijn om 'verlicht' te handelen. Je hoeft niet verlicht te zijn om de verlichte positie in te nemen! Dat is de uitdaging. Dat je de juiste keuze kunt maken en geen karma meer veroorzaakt.
Dit betekent dat je de volledige verantwoordelijkheid neemt voor iedere gedachte en handeling. Karakter of sociaal- psychologische conditionering is ontstaan in het verleden en jij maakt een commitment dat je in het heden in ieder moment de keuze wilt maken die in overeenstemming is met het hoogste doel: één zijn in het evolutionaire proces van bewustzijn. Éen zijn met de levenscheppende krachten in de kosmos, ook wel aangeduid als het Authentieke Zelf.

Onze uitdaging in de 21e eeuw. Er wordt op ons een groot appel gedaan. Onze kansen: wanneer je bereid bent om de verlichte positie in te nemen dan ervaar je een sterke ondersteuning, een respons. Je gaat je 'gedragen' voelen. Dat geeft de kracht en de moed om door te gaan, om dieper te gaan, om meer ontvankelijk te worden.
Indien je bereid bent om in ieder moment te willen handelen in afstemming - in resonantie - met de kosmische krachten van liefde en creativiteit, dan word je een representant van een nieuwe wereld.

Verlost van het streven een 'beter' mens te worden.
Dit betekent dat het je niet meer in eerste instantie te doen is om een gelukkig(er)of een beter mens te worden, verlost van zorgen en stress. Je bent dan bereid om jouw persoonlijke leven te laten voor wat het is. Het gaat niet meer over of ik mij 'goed voel over mijzelf'- het betreft een verankering in een vele malen groter perspectief! In jou en door jou wordt het bewustzijn zich bewust van de evolutie van het bewustzijn en kan mede door jouw beschikbaarheid en inspanningen tot realisatie komen.

Vrijheid ervaren in het commitment.
Als je er zo van de buitenkant tegen aan kijkt, lijkt het als een verlies van 'mijn leven' en mijn vrije keuze om te doen wat ik wil en te gaan waar ik wil. Het goede nieuws is dat in het moment dat je 'ja' zegt - een onvoorwaardelijk JA! geeft, er een grote innerlijke kracht met een intens diepe vreugde in je wakker wordt, die alle momenten van persoonlijk ongemak en frustratie kan omhelzen. Zo heb ik het ervaren, du moment - op de late avond van 24 augustus 2001 - toen ik deze keuze bewust maakte. Zo kwam er in de loop van de daaropvolgende maanden een einde aan mijn zoektocht. Een nieuw begin, een nieuw perspectief in mijn leven. Het resultaat was te merken: een sterkere daadkracht in het dagelijkse leven en de bereidheid uit de comfortzone te stappen. Niet verlost van enig ongemak, integendeel, want de geconditioneerde - op overleving gerichte egomechanismen komen in opstand - maar wel met een diep vertrouwen in de werkelijkheid van mijn 'JA' dat verankerd is de levende ervaring van eenheid.

Je kunt de keuze maken als je begrijpt hoe het in elkaar zit.
De nieuwe wereld kan alleen ontstaan in het individu en dat ben jij! Je ontwikkelt je vanaf dat moment tot een ander mens: doorzichtig en betrouwbaar. Een prettiger mens, vooral voor jezelf - en dus ook voor je omgeving. Je ervaart een intens diepe zingeving omdat wie jij bent en wat jij doet - er toe doet!
Je zult niet meer voorspelbaar zij (als je dat al was), want je bent altijd in beweging naar iets nieuws. Daar ligt je interesse en je inspanning.

Hoe houd je dit vol?
Door mensen op te zoeken die op dezelfde wijze in het leven staan. En een spirituele discipline is noodzakelijk. Want je hebt veel tijd en energie nodig om helder te worden en te blijven. Want wij blijven geconditioneerde mensen met blinde vlekken en gewoonte reacties, die bij wijze van spreken, sneller afgaan dan het licht.

Auteur Edda van der Hoeven - Nieuwhart

Het intersubjectieve veld: de toekomst van ons.

2009-05-17T09:36:00.013+02:00

De cirkel, een intersubjectief veld, als instrument voor een nieuwe creatie.

In de vrouwen cirkel luisteren wij naar wat zich wil openbaren. Wij verbinden ons met elkaar in dat gebied van onszelf - ons bewust Zijn, dat heel is en verbonden met alle leven. Wij luisteren naar de stem van de ziel. Het luisteren naar elkaar is meditatie: getuige zijn van elkaars leven, zonder direct reacties te geven, te luisteren. Zonder met een advies klaar te staan, luisteren en eren. Er is onvoorwaardelijke aandacht, dat uit zich in de waardering van de schoonheid van de verschillen, wij 'sleutelen'niet aan elkaar. Want 'ik ben jij', er is geen ander. Omdat wij weten dat in ons wezen, dezelfde zijn, wij zijn één. In een dergelijke omgeving ontstaat een innerlijk centrum van weten dat voor ieder beschikbaar is. In ons individueel innerlijk centrum, ervaren wij zo ook het innerlijk centrum van de cirkel. In deze bewuste creatie van eenheid, krijgt ieder toegang tot een groter bewustzijn. Er komt een kracht en een intelligentie vrij die normaliter voor het individu niet toegankelijk is. Dit veld van bewustzijn - dit intersubjectieve veld - gedragen door ieders intentie is multi dimensioneel. Het is om te beginnen een luisterveld, waarin een gezamenlijk onderzoek plaatsvindt. Samen luisteren wij naar dat wat gezegd en geopenbaard wil worden. Dan is het een veld van heling, waar in de kracht van het hart in ieder van ons, oude pijn en blokkades kunnen oplossen. En vooral een veld waarin de scheppende kracht in ieder van ons tot leven komt – een creatief veld.

Een veld van bewustzijn is tijdloos en niet aan een vaste locatie gebonden. In die zin is er sprake van een continue uitnodiging. Ik kan mij ieder moment en overal verbinden en verbonden voelen met de cirkel. Zo kan ik in afstemming altijd mijn inspiratie ontvangen. Dit vraagt een actief commitment aan de cirkel. Dat geeft geen beperking. Het uit zich in het trouw zijn en blijven aan het verlangen. Dat brengt met zich mee en dat is tegelijkertijd het allereerste ingrediënt: dat ieder in de cirkel bereid is haar vertrouwen te geven. Niet af te wachten.

De toekomst van ons?
Waar beginnen we?
Wij maken ons gewaarzijn vrij door gezamenlijk onze aandacht te richten op wat wij nog niet weten. Met de intentie - de interesse - om te ontdekken, terwijl wij geen idee hebben wat we gaan ontdekken. Voorwaarde is hierbij vooral dat we onze identificatie met wie of wat we zijn met rust laten. Het is niet de bedoeling om kennis en ervaring met elkaar uit te wisselen.

Wij dragen samen het niet weten met de intentie om te ontdekken.
Dat is nieuw. Een kwetsbaarheid die wij niet zo goed kennen. Maar eenmaal gewend brengt dit op een dieper niveau in ons een innerlijke ontspanning.
De focus van ieder is gericht op het geheel en wat er in dit veld van bewustzijn ontstaat. Wat gebeurt er met ons wanneer wij niet meer vanuit onze ego identificatie met elkaar in contact komen? Wanneer het niet meer gaat over wat ik vind, wat ik denk, wat ik weet en ervaar of de rol, de status die ik in de wereld heb.

Iedere stelt zich dienstbaar op aan het geheel. Hierdoor komt er energie vrij, die normaliter vastgehouden wordt, geabsorbeerd wordt door onze bezigheden met onszelf. Zoals onze behoefte om ons te onderscheiden van de anderen, onze behoefte om een resultaat te behalen, onze onzekerheid, onze emoties over wie wij zijn en onze relaties. Dat is niet meer aan de orde.

Wij nemen allemaal dezelfde positie in: niet weten en oprechte interesse in willen ontdekken in het gebied waar we het nog niet weten en dat dus buiten ons ligt. Daarom is het zo belangrijk dat de aandacht gericht blijft op het geheel.

In dit centrum van bewustzijn dat gevoed wordt door de energie van allen, ontstaat een stroom, die naarmate men bereid is dieper in het 'niet weten' te zinken, sterker wordt.Dit vraagt van ieder de bereidheid om eenvoudig te zijn. Wat ik nu ervaar, in dit moment, wordt gedeeld. Oprecht en direct. Wat wezenlijk is in ieder van ons komt aan het licht.
En de wet is, dat wanneer het authentieke zelf - de Isis - bij ėėn tot uiting komt, dit een sneeuwbal effect heeft en bij anderen een diepere laag aanraakt en in het bewustzijn brengt.

Er wordt niet geanalyseerd, er wordt geluisterd. Een uitspraak wordt niet gewikt en gewogen aan de hand van wat wij al weten of vinden, maar een uitspraak wordt ontvangen, resoneert in de ander of niet. Het gaat niet om het gelijk hebben, het gaat hier om de vraag: wat is waar, hoe resoneert het gezegde in mij, wat brengt het in mij tot leven?

De wijze waarop wij luisteren verandert. Het referentiepunt van waaruit wij luisteren is verder weg, betreft het geheel, de eenheid. We benaderen dat wat er is en gebeurt niet meer vanuit onze eigen behoeften. Zo groeit de aandacht en het gewaar zijn verbreed en verdiept zich.
Nu ontdekken wij dat het echt niet meer uit maakt wie er spreekt. Wij zijn ėėn lichaam. De stroom in de cirkel versterkt. Dit is direct waarneembaar. De cirkel wordt een dynamische gemeenschap, een levend organisme dat in de onvoorspelbaarheid en de snelheid van continue veranderingen kan meebewegen.

Wanneer de energie niet meer gaat naar het behouden van het onderscheid en of het versterken van het onderscheid tussen mij en jou, dan komt de creatieve kracht in ieder van ons vrij. Gebundeld in onze samenkomst en gedragen door iedere deelneemster, betekent dit het vrijkomen van natuurkracht. Wij zijn in diepe verbinding met onze innerlijke natuur. Wij blijven in de positie van het niet weten en de interesse om te ontdekken, om de energie vrij te houden.

Het eigene van natuurkrachten: vernietigen en creëren .
En omdat ieder van ons wel degelijk een bagage (levenservaring, mindset, verlangens etc) heeft zal dat ook aan het licht komen, want wat is het eigene van de natuurkrachten? Vernietigen en creëren.
Dat wat niet waar is, dat wat niet meer functioneel of dienstbaar is aan het proces, wordt vernietigd. Er ontstaat ruimte, helderheid en inspiratie. Een nieuwe creatie kan aan het licht komen.

De cirkel is nu een bron voor zichzelf geworden. De graal(schaal) van bewustzijn die zichzelf voedt door de gezamenlijke focus op de eenheid en het veld van bewustzijn, en die tegelijkertijd vanuit dat centrum de individuen en de cirkel als geheel voedt.

Indien een cirkel op dit niveau kan functioneren, kan iets nieuws zich in ėėn moment voltooien. Het momentum in de cirkel wordt bewust gecreëerd. Indien ieder in staat is om zich blijvend niet te identificeren en zich wel over te geven, zullen aanwezige kennis en ervaring direct beschikbaar komen en in de ontmoeting tot verrassende resultaten kunnen leiden.

Dit proces speelt zich af in “real time”. Ieder ervaart dat de tijd blijft stilstaan - terwijl de klok doortikt. Veranderingen gaan tegenwoordig steeds sneller, zijn radicaler en gaan dieper.D aarom zie ik de cirkel als belangrijk instrument om letterlijk en figuurlijk bij de tijd te blijven. Het samenkomen in een onpersoonlijk perspectief - in Isis - zal de scheppende kracht tot leven brengen.

De cirkel wordt een creatief en zichzelf vernieuwend organisme met een enorm bereik, omdat de energie van de individuen niet meer gaat naar zich van elkaar onderscheiden, maar naar samen ontdekken en creëren.

De revolutionaire inzichten van Dr. Beatrice Bruteau: Complex Non Dualisme

2008-10-26T15:58:00.014+01:00

Dank zij een uitgebreid interview in het tijdschrift What is Enlightenment leerde ik het werk van de Amerikaanse filosofe en wijze vrouw Dr. Beatrice Bruteau kennen. Zij is mede oprichtster van de Schola Contemplationis, een internationaal netwerk van spirituele, wetenschappelijke en religieuze denkers. Tevens stond zij aan de wieg van de American Teilhard du Chardin Association, de beroemde evolutionair denker, die zij persoonlijk heeft gekend. Dr. Bruteau heeft haar doctor titel behaald in de wiskunde, de filosofie en religie. In de jaren vijftig ontdekte zij bij toeval het werk van Ramakrishna, de oosterse Vedanta filosofie van het non-dualisme. Dr. Bruteau heeft in de afgelopen dertig jaar met haar werk een uniek pad gecreëerd door de werelden van de natuurwetenschap, filosofie, wiskunde, de evolutie theorie en de oosterse en westerse mystiek. Zij is een groot kenner van het werk van Teilhard du Chardin en Sri Aurobindo. Daarmee is zij één van de belangrijke bruggenbouwers tussen oost en west. Zij is een pionier in de ontwikkeling van het denken in termen van de evolutie van het bewustzijn. Haar bijdrage is enorm, twaalf boeken, die helaas nog niet vertaald zijn in het Nederlands.

Dit jaar heb ik haar “ The Grand Option, the Personal Transformation and a New Creation” bestudeerd. Een verzameling essays waarin wij kennisnemen van haar visie op de mogelijkheid van een wereldomvattende spiritualiteit voor onze toekomst. Een nieuwe sociale orde gebaseerd op een universele spiritualiteit, die alles en iedereen omvat. Een Complex–Non Dualisme, zoals zij het zelf benoemt.

Waar is mijn enthousiasme vooral op gebaseerd?
Op de realiteitswaarde van haar zienswijze. De praktische toepassingmogelijkheden – de directe herkenning er van in het dagelijks leven. Zij is heel duidelijk in het uitleggen hoe zij onze grote mogelijkheden ziet en hoe wij die kunnen bewerkstelligen.

Omdat in de huidige tijd een verdieping in het denken over de feministische revolutie van de jaren zestig en zeventig plaatsvindt, veroorzaakt door de vraag: wat hebben wij nu eigenlijk werkelijk bereikt? Waarom komen wij niet door dat glazen plafond heen? Er moet notabene een hele pagina advertentie besteed worden om Wouter Bos wakker te maken over het gemis aan vrouwennamen op zijn lijst van mogelijke kandidaten voor de hoge posities in besturen/commissariaten van de zo goed als genationaliseerde Nederlandse banken.

Van Rebellie naar Revolutie
In het hoofdstuk “Neo-Feminism and the Next Revolution in Consciousness” uit “The Grand Option”, legt Dr. Beatrice Bruteau uit, wat het verschil is tussen rebellie en revolutie. Een verandering van vorm, geeft nog niet de verandering waar wij naar (denken te) streven. De dominantie cultuur zal daar niet door veranderen omdat er nog steeds uitgegaan wordt van een relatie met iemand buiten jou. Er wordt nog een onderscheid gemaakt tussen jou en mij. Jij bent anders dan ik. De basis van de dominantie cultuur is namelijk dit onderscheiden en vergelijken.

“.. ..When those who feel themselves oppressed by the social patterns begin to resist, they frequently attempt merely to move from one end of the axis to the other: those who are dominated wish to become dominant themselves. It is important to recognize that such a movement constitutes only rebellion, not a revolution. It does not herald a new age. A significant future will not be born until the orientation of the axis itself has been shifted….. Competition for positions of honor within the system does not disturb the system as such. …. … A genuine revolution must be a gestalt shift in the whole way of seeing our relations to one another so that our behavior patterns are reformed from inside out. Any revolution worthy of the name must be primarily a revolution in consciousness…..We are evolutionary beings and that what is actively evolving at present is our very consciousness, including our consciousness of ourselves and our consciousness of ourselves as evolving. We may say that we are self-conscious evolution.”

Zij zegt hier dat de beweging van het verzet vaak een horizontale beweging is. De onderdrukte wenst de positie van de onderdrukker over te nemen. Deze beweging van de ene kant van de as naar de andere kant noemt zij rebellie. Het zal nooit een nieuw tijdperk inluiden. Dit zal slechts gerealiseerd kunnen worden indien de orientatie op de assen zelf een verschuiving doormaakt. Competitie over de dominantie posities in het systeem, verstoort het systeem zelf, nooit. Een waarachtige revolutie moet in de diepte een gestalt shift zijn, een wezenlijke heroriëntatie op ons samen zijn. En op basis daarvan zullen onze gedragspatronen van binnen mee veranderen.

Een revolutie, is in oorsprong altijd een revolutie in het bewustzijn. Mensen zijn evolutionaire wezens, en dat wat er zich aan het ontwikkelen is, is ons bewustzijn. Dat includeert ons bewustzijn van onszelf en ons bewustzijn van onszelf als zijnde in ontwikkeling, in een evolutionair proces. Je kunt zeggen: wij zijn zelfbewuste evolutie.

Het gaat in haar visie dus niet meer over personal power, de persoonlijke macht of de macht van het vrouwelijk geslacht. Of hoe doorbreken wij het glazen plafond. Maar anno nu, gaat het over de betekenis van het menselijk ras in dit moment van de evolutie. Dus het uitgangspunt is niet meer het ‘vrouw zijn’, maar ‘mens zijn’ en het ontwikkelen van het beste in ons ten dienste van iets veel groters dan het individu. Daarin lost het ‘persoonlijke probleem’ ook sneller op, omdat de context – het perspectief zo veel groter is geworden. Absoluut (in de zin van onvoorwaardelijk) en onpersoonlijk. In de zin van de persoon overstijgend.

Een paradigma shift van dominantie naar een paradigma van participatie. Met als basis kwaliteiten, zoals Bruteau het formuleert; het Neo-Feministisch bewustzijn. Dat zich kenmerkt door de volgende kwaliteiten:

1. “Consciousness of whole, concrete, real persons, and it values each one equally".Het bewustzijn van eenheid, ‘het universum dat ben ik’, met respect en ruimte voor alle verschillen.

2. “Neo-feminist consciousness operates by mutual affirmation”. De basis van onze normen en waarden is niet gebaseerd op hoe wij ons van elkaar onderscheiden. Daar is de hierarchie op gebaseerd. “The interest is not on how I can promote myself over another, but on how I can promote the other in full growth.”Dus, jouw ontwikkeling en mijn ontwikkeling staan elkaar niet in de weg, integendeel, wij stimuleren elkaar om onze potentiele talenten tot wisdom te brengen.

3. “Consciousness perceives itself as being existentially rather than essentially. Participatory consciousness identifies itself precisely as actually existing, experiences itself in the act of existing that transcents all categories.”
De basis van dominantie evolueert naar een samenleving van participatie. Van uitsluiting naar verwelkoming. Van exclusiviteit naar inclusiviteit. Dus niet, ik ben wat ik doe of wat ik bereikt heb, maar ik ben een verwerkelijking van leven – Ik Ben in Zijn.

4. De mens is “a radiant life-energy center. It’s perception is: Because I live, you are living also”. This is not a gut feeling, but an intellectual intuition. …it is an act of the spirit, not of emotions. It grasps what it understands as a whole, as a real concrete being, as a unique instance or self, not as a member of a class or in terms of its categorial attributes. It is as though one centered oneself in one’s own subjective – that is active – being and also entered into the subject beings of others. … the sense in which the other is “other” has undergone a profound change.

Zij zegt hier – in mijn beleving – dat de nieuwe perceptie van het mens zijn, inclusief is, wij ervaren en benaderen onszelf en de ander als een volledig wezen. Een uniek levend wezen, niet gepositioneerd in een klasse of onderscheiden door de afgesproken hiërarchie van andere categorieën, zoals sekse of ras.
Ik ben gecentreerd – mijn basis ligt en ervaar ik in mijn beleving van mijn zijn, mijn existentie op aarde. En daarmee ervaar ik de ander in een geheel ander perspectief.

Universele evolutionaire gemeenschap
Een compleet nieuwe oriëntatie, niet op de vraag: wie ben ik?, maar wie zijn wij?, in de context van de kosmos als geheel. En van daaruit ontdekken wij ‘ik ben jij, er is geen ander’. Ieder van ons leeft de menselijke ervaring op de planeet aarde, onderdeel van een kosmisch proces van continue creatie.
Een andere wijze van communicatie kan hieruit ontstaan. Een waarachtige communie, een gemeenschap waarin de eenheid op alle niveaus ervaren en ontvangen wordt. Een gemeenschap die als één organisme zich bewust en voortdurend veranderend – in een bewuste evolutie zich door de tijd en ruimte kan bewegen.

Nieuwe structuur in ons denken, in het bewustzijn

2008-10-26T12:27:00.008+01:00

In de 21e eeuw vindt er een sprong plaats in het bewustzijn van de mensen en dus in het universeel bewustzijn. De verschuiving die plaatsvindt, zal zich kenmerken in onze beleving en uiting van de diepste waarden en normen. Een paradigma verschuiving van een dominantie cultuur, cultuur van onderscheiden, schaarste en eenzaamheid, met een psychologische onderstroom van angst, naar een cultuur van communie, van participatie. Een cultuur éénheid en dus van delen en waardering van de verschillen. Een cultuur van overvloed gebaseerd op de psychologie van liefde.
Het definitief einde van de patriarchale hiërarchie in welke vorm dan ook. Geen meesters meer, in geen enkele economische-, maatschappelijke-, culturele betekenis. Ook de spirituele meester of de zgn. guru heeft zijn tijd gehad. Met als consequentie uiteraard dat niemand zich meer kan, of willen, settelen als volgeling.

Deze visie cirkelt al een aantal jaren door de wereld. Maar hoe verwerkelijken wij die visie. Om te beginnen door te aanvaarden dat alleen WIJ, de mensen dit kunnen. Veel inspiratie komt uit wat men noemt de 'geestelijke'wereld. Er wordt wat afgechanneld tussen mensen en hun vrienden in de spirit, de buitenaardsen van Arcturius, Sirius, de Pleiaden, maar ook de diverse meesters van de grote witte broederschap zijn nog steeds 'on line', Jezus en Maria voorop. Nieuw aan het front van geestelijke begeleiders zijn nu de groepen van Ouderen; zoals de Grootmoeders. Half Nederland is zo langzamerhand mediamiek en helderziend. De commerciële media verdienen er goed aan.

De boodschap is overal dezelfde: De nieuwe tijd is in aankomst! Jullie moeten het doen! en vooral: "Wij zullen jullie helpen". En een grote rust en ontspanning daalt over de zaal neer. Omdat in dit gezamenlijk gecreëerde energieveld van positieve verwachting en liefde, het hart en het geweten tot rust kunnen komen. Vervolgens gebeurt er niets. Het is een nieuwe invulling van het conservatieve leven aan de hand van God. Nu buiten een kerkgenootschap. Het meubilair is verplaatst, maar het fundament en het huis zijn nog hetzelfde.

Van conditionering naar schepping
De positieve kant van deze ontwikkeling is dat meer mensen een besef krijgen van innerlijke zintuigen, van een innerlijk weten dat zich aan het ontwikkelen is. Nu zijn wij nog in de fase van identificatie met de woorden en de beelden die voor het geestesoog verschijnen. Men heeft nog niet altijd het inzicht dat alles wat men hoort of ziet, een projectie van het (collectief bewustzijn) menselijk denken is. En een fase in de ontwikkeling naar spirituele volwassenheid; het kunnen verdragen van volledigheid van het bewust Zijn: het loslaten van verwachtingen en conclusies die komen vanuit het verleden. Zonder hechtingen aan wat er zou moeten kunnen gebeuren samen in een open ruimte iets nieuws laten ontstaan, als co-creators.

Een nieuwe ankering - niet in de identificatie met lichaam, de vorm en de beschrijving van de kwaliteiten van die vorm, maar een ankering in het proces van zijn. Dat is de beweging van het bewustzijn in het leven. Die niets anders is en kan zijn dan onze scheppende kracht.

De evolutie van het bewustzijn brengt een nieuwe structuur in het denken, in het bewustzijn
Ons is de geest ingeblazen - het mysterie - en het heeft ons tegelijkertijd als scheppers op aarde gebracht. Dat besef is de evolutie van het bewustzijn. En daarmee krijgen wij ook de uitdaging en de kans om die evolutie van nu af aan zelf mede vorm te geven. Daarvoor is het nodig dat in de structuur van ons collectief bewustzijn van onszelf, ons denken over en het perspectief waarin dit denken ingebed ligt, een diepgaande verschuiving komt, welke een culturele spirituele revolutie zal zijn. Ook wel aangeduid als de "Quantum Leap". Van gescheidenheid naar eenheid. Omdat wij al-één door en met onze gezamenlijke inspanning in het wezen van ons bestaan de kracht en de inspiratie kunnen genereren die nodig is voor deze volgende beweging. De mensheid bewust functionerend als één organisme gedreven door de universele creatieve - levenscheppende kracht, met als kwaliteit het eren en waarderen van de onderlinge verschillen. Een natuurlijk leiderschap op onderdelen - die niet persoonsgebonden is. Met een beetje fantasie is het visioen zo ingevuld: het paradijs op aarde (vanuit nu gezien).

De noodzakelijke visualisaties, het creërend bewustzijn.
In dit licht werken wij in de cirkels ook met geleide visualisaties. De context is duidelijk. Door het innerlijk naar buiten te projecteren is het mogelijk te contempleren op wat er verschijnt. Alles met als doel om te komen tot inzicht in hoe wij denken, welke denkpatronen en overtuigingen hangen wij aan. Vaak zonder dat wij het nog in de gaten hebben en zijn die overtuigingen nog wel geldig? Welke positie nemen wij in? Welk perspectief kiezen wij? Wat is er mogelijk? Welke keuze maken wij nu? En hoe doen wij dat?
Vandaaruit hervinden wij de innerlijke ruimte om ons beeldend vermogen te ontwikkelen. Als je het kunt zien, kun je het ook verwerkelijken. Iedere creatie is ontstaan uit een gedachte.

Toekomst?
Mijn idee over de toekomst is niet zo rooskleurig als alle boodschappen die uit de 'hogere' dimensies tot ons komen. Wat mij betreft is dat nog steeds een uiting van een spirituele dominantie cultuur. Goed bedoeld, maar niet bijzonder effectief - wat mij betreft tenminste. Tegelijkertijd ben ik ook niet negatief over onze toekomst. Ik zie de aarde niet vergaan. Mijn visie is simpel: ik weet het niet.

En ik denk dat dit een realistisch uitgangspunt is om met elkaar samen te komen. Wat ik wel weet is dat wij de potentie en de talenten hebben om wonderen te bewerkstelligen. Om voor de aarde en haar bewoners een beter leefklimaat te realiseren. En dat dat een kwestie van het bewust Zijn is.

Co-creators van de evolutie
Een bereidheid realiseren in onszelf om aan te nemen dat wij de co-creators van de evolutie zijn. Dat is de nieuwe tijd. De tijd waarin de mensen actief beschikbaar zijn en in woord en gebaar hun volle potentie tot ontwikkeling brengen in deze aardse vorm. Niet in een opgestegen lichtlichaam. Dat is in mijn ogen een ontsnappingstheorie. In verbinding met elkaar - in erkenning van 'Jij bent Ik". Wij leven allen de menselijke ervaring op aarde. In mij leef jij, en dus geef ik mij met heel mijn hart en ik ontvang jou met heel mijn hart. In die wederzijdse ontvankelijkheid ontstaat een geweldige creatieve en scheppende kracht.

Wat ik overigens niet ontken is dat er in een dergelijke collectieve bewustzijnsprong in daad en actie - ook een nieuwe lichaamvorm - kan ontstaan. Maar, zoals eerder gesteld: ik weet het niet.

En ik hoef het ook niet te weten.

De sprong wagen
Het goede nieuws is dat de noodzaak van een quantum sprong in onze wandel en handel op aarde merkbaar en zichtbaar tot velen is doorgedrongen. De onmacht die wij daarbij ervaren ook. Hoe moeten we dat doen? Help ik kan het niet alleen. De roep om leraren en rolmodellen is dus navenant. Vandaar de populariteit van de talentvolle mediums.
Want vanuit onze historisch - geconditioneerde denken, kunnen wij het niet verdragen om het niet te weten. Een oplossing moet bedacht worden, een doel en een plan van uitvoer, opgezet. Zo veel mensen, zo veel scholen. Dat vind ik eerlijk gezegd wel een goede ontwikkeling. Ieder individu ontwikkelt een eigen relatie in en met de krachten van het bewustzijn in het universum en richt op basis daarvan zijn/haar eigen school, met een voor diverse vakverenigingen geldig certificaat. Ik kijk uit naar 16 miljoen scholingsprogramma's in Nederland.

En dan, ....

De nieuwe Tijd ontstaat uit een nieuwe Spiritualiteit

2008-10-08T20:03:00.007+02:00

Het is mijn passie en dus mijn grote vreugde om mensen te stimuleren zich te openen voor de kosmische, of spirituele energieën. Deze in het dagelijkse leven te leren begrijpen en te integreren, zodat ieder van ons haar leven op een autonome en authentiek wijze in vertrouwen kan volgen en vormgeven. Dit is de grond van waaruit de wijze vrouwencirkel is ontstaan.

Het lichaam als stemvork
Een vanZelfsprekende creatieve kracht, ons scheppend vermogen ligt voor handen. Wat wij te doen hebben is ons verlangen te volgen en ons instrument te ontwikkelen, te leren stemmen en afstemmen. Ons lichaam functioneert hierbij als een stemvork. Zoals zo prachtig beschreven is door Jean Shinoda Bolen in haar boek ‘Op Weg naar Avalon’* . Tijdens haar bezoek aan de kathedraal van Chartres bemerkt zij na enige tijd dat zij de dingen niet meer voornamelijk met haar ogen en haar verstand opnam. Zij bewoog zich voort op haar gevoel doordat zij de energieën in de kathedraal in haar lichaam opving en op kinesthetische wijze reageerde op de ruimte om haar heen. “Voor het eerst in mijn leven had ik het gevoel te functioneren als een stemvork of een wichelroede.”
Haar verhaal gaf mij de informatie en belangrijke instrumenten om de Wijze VrouwenCirkel te kunnen starten (1996). Zij beschrijft in het hoofdstuk ‘Vrouwenmysteriën en de Graal‘ hoe wij vroedvrouw kunnen zijn voor elkaars bewustzijn: "Wanneer we voor het eerst onze eigen werkelijkheid onder woorden brengen lijkt dat met gevaar omgeven. Iedere volgende keer wordt het gemakkelijker. In het diepst van onze collectieve ervaring als vrouw weten wij dat er risico’s zijn. (..) Ergens in onze ziel herinneren we ons de tijd van het verbranden. Vrouwen werden achtervolgd en levend als heks verbrand. Dit heeft in de tijd van de Inquisitie driehonderd jaar lang voortgang gevonden. (..) Deze collectieve herinnering heeft ongeveer net zo’n uitwerking als een verdrongen persoonlijk trauma; het maakt vrouwen nerveus bij het ontdekken van hun eigen gewijde ervaringen en bij het zoeken naar woorden daarvoor. We hebben er moed voor nodig om naar buiten te brengen wat we weten.”

Spiritualiteit van de 21e eeuw.
In de 21e eeuw is zich wat je zou kunnen noemen, een nieuwe ‘stijl’ van spiritualiteit aan het ontwikkelen. Voorheen was spiritualiteit - de zoektocht naar Waarheid - een individuele aangelegenheid. Op dit moment in onze evolutie begint zich een collectief proces te ontwikkelen. De Nieuwe Tijd is een tijd waarin wij in vertrouwen, een verbinding met elkaar aangaan, omdat wij geleerd hebben dat de individuele verlichting evenals materiële, fysieke rijkdom, niet het antwoord is en het enige doel kan zijn van de menselijke ervaring op aarde. En omdat de wereld zo klein is geworden als een dorp, de beleving van tijd zich versnelt, kunnen wij er niet om heen dat de één niet kan zonder de ander. Wij overlopen elkaar, letterlijk. Dus de drang is om te leren om elkaar te ontvangen en in die kleine ruimte elkaar onvoorwaardelijk het licht in de ogen en het hart te gunnen.

* “Op weg naar Avalon, een pelgrimstocht” door Jean Shinoda Bolen. Uitgeverij Lemniscaat.

.

Huilen naar de maan

2008-08-08T12:06:00.023+02:00

Amma is weer terug in de aarde. Wij hebben ruim acht jaar aan elkaars zijde geleefd. Bij mijn eerste bezoek aan de dierenopvang in de omgeving van Nijmegen, februari 2000, had ik al een naam in mijn hoofd: "Als ik een hond neem, noem ik haar Amma". Ik werd aan haar voorgesteld: geen naam, zwerver, gevonden in het bos. De eigenaresse van de kennel liet haar los in het kantoor en observeerde: "Zij heeft jou uitgekozen. Neem haar maar mee - als het niet gaat kun je haar terugbrengen". Zij was altijd aanwezig in de wijze vrouwencirkels die in mijn huiskamer plaatsvonden. Liefst in het midden.

Het ‘Amma Principe’

Er is een eeuwig ‘Ja’
Er is geen nee.

Dit is de oertoon van de kosmos.
De liefde waar alles uit ontstaat
en niets verloren gaat.

Neem het in
en adem het uit.

Dit is je drijfveer.

Er gaat van alles voorbij,
maar dit is wat blijvend is:
ER GAAT NIETS VERLOREN.

De werkelijkheid van het bestaan is
onvoorwaardelijk.
Jij bent onvoorwaardelijk.

Dit is het ‘Amma Principe’.
Zij geeft jou de ruimte:
in haar ben jij
en jij bent haar.

Amma is ongeveer 11 jaar oud geworden.
(Foto: onze laatste dag samen)

Vergeving is het loslaten van alle hoop op een beter verleden

2008-04-06T12:19:00.016+02:00

Hoe komt het toch dat het zo moeilijk is om ons in vertrouwen te openen en zonder schroom en ongestraft, onze waarheid te spreken?

Heksenjacht
Een collectief trauma, zoals Jean Shinoda Bowen beschreef in haar boek 'Op weg naar Avalon' ligt onder andere daar aan ten grondslag. Haar verhaal gaf mij de informatie en belangrijke instrumenten om de Wijze VrouwenCirkel te kunnen starten (1996). Zij beschrijft in het hoofdstuk ‘Vrouwenmysteriën en de Graal‘ hoe wij vroedvrouw kunnen zijn voor elkaars bewustzijn:
"Wanneer we voor het eerst onze eigen werkelijkheid onder woorden brengen lijkt dat met gevaar omgeven. Iedere volgende keer wordt het gemakkelijker. In het diepst van onze collectieve ervaring als vrouw weten wij dat er risico’s zijn. (..) Ergens in onze ziel herinneren we ons de tijd van het verbranden. Vrouwen werden achtervolgd en levend als heks verbrand. Dit heeft in de tijd van de Inquisitie driehonderd jaar lang voortgang gevonden. (..) Deze collectieve herinnering heeft ongeveer net zo’n uitwerking als een verdrongen persoonlijk trauma; het maakt vrouwen nerveus bij het ontdekken van hun eigen gewijde ervaringen en bij het zoeken naar woorden daarvoor. We hebben er moed voor nodig om naar buiten te brengen wat we weten.”

Uitstoting
Dit trauma heeft zich in de individuele levens daarop volgend, herhaald. In later tijden misschien niet in de vorm van moord en doodslag, maar wel in de vorm van uitstoting. Bijvoorbeeld in wanneer er sprake was van geliefden die in een verschillende godsdienstige traditie waren opgegroeid. Wanneer die toch met elkaar gingen trouwen zonder dat één van de twee het geloof van de ander overnam, dan werden ze verstoten. Zij verloren de bescherming van de gemeenschap en kwamen vaak in grote armoede terecht, achtervolgd door pech en ongeluk.

Van maatschappelijk probleem naar psychische stoornis
Begin van de 20e eeuw, dankzij de industrialisering heeft het kapitalisme zich sterk ontwikkeld, en de nieuwe wetenschap van de psychiatrie blijkt een instrument waarmee de kleine groep bezitters van de productiemiddelen, het kapitaal, en dus de bezitters van macht, hun status quo kan doen handhaven. Het mechanisme van uitstoting wordt geraffineerd en bijna onzichtbaar met behulp van de methoden uit de medische psychologische wetenschap, zoals de psychoanalyse van Freud.

Afwijkend gedrag wordt op deze manier geëtiketteerd als persoonlijkheids stoornis en gereduceerd tot medisch probleem en als zodanig wordt het onderliggende maatschappelijk (sociaal niet-aangepast gedrag) probleem verhuld en geïndividualiseerd. Deze trend bestaat nog steeds. Een voorbeeld uit mijn eigen jonge jaren ('70 van de vorige eeuw). Homoseksualiteit werd toen nog vaak gediagnosticeerd als bv. een partieel psychoseksueel infantilisme, een biologische normvariant of eenvoudig een neurotische reactievorm. Op deze wijze is individualisering een mechanisme van sociale controle; sociale ongelijkheid wordt erdoor verhuld en systeem veranderende tendenzen worden er door in de kiem gesmoord. De psychologisering is zo diep in de maatschappij doorgedrongen dat een mens als snel denkt - en zeker vrouwen 'het zal wel aan mij liggen'.
Het is niet verwonderlijk dat Roberto Assagioli, tijdgenoot van Freud en de grondlegger van de psychosynthese, toen niet zo beroemd is geworden. Zijn methode geeft de mens haar autonomie en authenticiteit terug. Met zijn instrumenten hervindt de mens haar eigen lijntje met God. Assagioli was zijn tijd ver vooruit.

Het hart bevrijden door vergeving
Er ligt dus nogal wat op ons hart! De tijd is rijp om ons hart te bevrijden. Wat kunnen wij zelf en waar hebben wij het nodig om geholpen te worden. Een uitgestoken hand aannemen of om een hand vragen? Hoe kom je er achter dat er nog wat te vegeven valt in jouw leven? En: waarom zou je vergeven?!

Om met het laatste te beginnen: vergeven doe je voor jezelf en niet voor de ander. Het is jouw wils beslissing om jezelf te bevrijden van de blokkades die je belemmeren in je ontwikkeling, zodat je je hart weer kunt openen voor de bron van alle leven: de liefde. Vergeven is het besluit jezelf niet langer te straffen, voor dat wat anderen verkeerd hebben gedaan of voor de omstandigheden. Dit geschiedt op fysiek emotioneel, mentaal en spiritueel niveau. Het betekent dat je bereid bent alle verwachtingen los te laten waaraan je bent blijven vasthouden. In die zin is vergeven het loslaten van de hoop op een beter verleden.

Waarom hangen wij nog aan die verwachtingen? Omdat het onder ogen komen van de situatie gepaard gaat met het onder ogen komen van teleurstelling en pijn. Vergeven is het gesprek aangaan met een persoon of situatie uit het verleden. Het is het uiten van teleurstelling en van de verwachtingen die je koestert en daarmee kom je de pijn onder ogen die je al die tijd bij je gedragen hebt en geef je jezelf de mogelijkheid om jezelf en de ander te bevrijden.
Het loslaten van de teleurstelling en de verwachtingen en het oppakken van je eigen verantwoordelijkheid mbt. die reacties en gevoelens in je leven, is het eigenlijke vergeven.

Hoe kom je er achter dat je wat te vergeven hebt.
Een gevoel van geblokkeerd zijn, hoeft nog niet te verwijzen naar de noodzaak van een vergevingproces.
Stel jezelf vragen. Ga actief op onderzoek uit. Neem waar of je je geblokkeerd voelt in het verwezenlijken van je droom, van een bepaald levensdoel. "Ik zou het liefste ....., naar het lukt telkens niet". Iedereen heeft wel eens op een bepaald moment last van drempels die onoverkomelijk lijken. De drempels zijn boodschappen, ervaringen uit het verleden die in het onderbewuste verankerd zijn en je vrijheid van handelen beperken. Deze drempels/boodschappen zijn verbonden met personen en situaties uit je verleden.
1. Wat is het wat jet nu het liefste in je leven wilt manifesteren?
2. Wat is het dat jou hier het meeste in tegenhoudt?
3. Wat heeft dat te maken met jouw verleden?
4. Welke personen waren hierbij betrokken en wie was de belangrijkste?
5. Kies een persoon uit en inventariseer wat je eigenlijke verwachtingen zijn (geweest) en waarin je teleurgesteld bent. Waar voel je de pijn?

In het kort: iedere keer als jij de neiging hebt naar een ander te wijzen als oorzaak voor jouw teleurstelling, is het zaak om je verwachtingen onder de loep te nemen en in te trekken. Hoe vaker je dit doet, hoe beter je het instrument leert kennen en hoe lichtvoetiger het wordt. Het leven met verwachtingen is eigen aan de menselijke ervaring in deze tijd. In een sociale orde die gebaseerd is op onderscheid en prestatie. De alertheid op je eigen verwachtingen groeit met de inspanningen die jij bereid bent er voor te leveren. Je hebt je vrijheid in eigen hand.

.

Vrouwelijk Principe

2008-04-02T13:22:00.009+02:00

Het vrouwelijk principe zit in de lucht. Het is belangrijk dat wij het begrip en de invulling van deze term onuitputtelijk met elkaar bespreken. De woorden zijn beladen. Velen hebben er onmiddellijk een reactie op. Met als gevolg dat er geen ruimte is voor nieuwe informatie of een open ontmoeting.

Aan het begin van de 21e eeuw ervaren spiritueel geïnspireerde en gevoelige mensen dat er een beweging in hen zelf en om hen heen waarneembaar is. Een paradigma verschuiving van de liefde voor macht naar de macht van de liefde, van dualiteit waarin dominantie en overheersing op alle gebieden levenverneitigend is geworden, naar eenheid, participatie en verantwoordelijkheid van ieder individu.

Dat betekent dat wij handvaten, een nieuwe strucuur in het bewustzijn, nodig hebben. Een woorden schat die die overgang ondersteunt en bewerkstelligt in het bewustzijn. Als je het kunt benoemen is het waar. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Dus een begrippenkader en een woordenschat is nodig om helder te kunnen zijn in de communicatie over deze zaken. Om daarmee ons perspectief in het leven te verruimen. Het vrouwelijk principe is een uitdrukking die door velen gebruikt wordt. Maar wat bedoelen wij precies?

Voor mij betekent het vrouwelijk principe het bewustzijn van onze onlosmakelijke verbinding, onze wederzijdse afhankelijkheid. dat is de eerste pilaar van het vrouwelijk principe: de eenheid van het bestaan is in alle dimensies in alle vormen. Het vrouwelijk principe is een veld van bewustzijn, een energieveld waarin alles en iedereen met elkaar verbonden is en waarin wij toegankelijk worden voor onze eigen heelheid, onze diepste bron van zijn, zodoende wordt in de ontmoeting de creatieve kracht in ieder van ons, manifest. Deze kracht is niet meer individueel bepaald, maar is het resultaat van de dynamiek in de relatie, in de ont-moeting.

De tweede pilaar in het bewustzijn van het vrouwelijk principe is de aanvaarding dat de dood niet bestaat. Wij zijn in een evoltutionair proces van worden. Daarin kan ik de vrijheid ervaren om mijn positie in dit proces daadwerkelijk in te nemen. Wat betekent dit?
In het besef dat wij mensen de belichaming zijn van bewust Zijn, begrijpen wij dat het fysieke leven een fase is in de ontwikkeling van het bewustzijn. Het bewustzijn dat van zich zelf bewust wordt in de bloei van haar leven en vanwaaruit nieuwe vruchten geoogst worden en zaden zich verspreiden door het universum. Vanuit de ontvankelijkheid en de omarming van die werkelijkheid, kunnen wij voorbij de angst komen. En durven wij ons nog meer te openen en in verbinding te treden.

Dat wil niet zeggen dat wij dan ook voorbij zijn aan onze gevoelens, onze denkpatronen en frustraties en verlangens. Integendeel. Ik ervaar mijn raakbaarheid dieper en word soms wanhopig van frustratie. Maar in het voor mij levende perspectief van het vrouwelijk principe vind ik kracht om alle tegenstellingen in mijzelf te dragen.

De derde pilaar van het vrouwelijk principe is: handelen naar je inzichten. Dus niet meer: het ene zeggen en het andere doen, omwille van de lieve vrede of de veiligheid. Vaak houden wij ons terug om een confrontatie te voorkomen. Een uiting van een lage kwetsbaarheid tolerantie. Liever mijn mond dicht houden, dan mijn waarheid te spreken, want dat is gevaarlijk. Dit veroorzaakt op de lange duur fysieke en psychische klachten. Zoals depressie en altijd moe zijn. Nogal logisch, want je leeft niet wie je bent! De aanname, gebaseerd op een eeuwenlange en dus heel diep in het bewustzijn verankerde conditionering, is dat wij voor onze overleving afhankelijk zijn. Die tijd is voorbij.

Overal om ons heen zien wij de hiërarchie van macht en onderdrukking uit elkaar vallen. De wereld bevolking is tegen de klippen op aan het ontwaken, in het bewustzijn dat het zo niet langer kan. Wij realiseren met elkaar het vrouwelijk principe op aarde en in het universum, zoals wij zijn. Dus in de praktijk van ons leven van alle dag. Door het te leven, trekken wij het aan. Wij zijn de magneet die de krachten oproepen en met elkaar verbinden.

De realisatie van het vrouwelijk principe in de cirkel.
Hoe word je die magneet? Door te leven in afstemming. Het ontwikkelen van de innerlijke zintuigen, en deze te richten op de stille krachten in de natuur en in onszelf - komen wij in een nieuwe wijze van leven, dat gebaseerd is op vertrouwen en verbinding. In de cirkel oefenen wij dat met elkaar. Het luisteren en spreken vanuit het hart. In het hart, het centrum van de cirkel, metafoor van ons innerlijk centrum, vinden we de vragen en de antwoorden die er toe doen. Die van wezenlijk belang zijn voor onze ontwikkeling en dus voor de wereld.

Wij zijn het helende veld waarin de oude pijn zich kan oplossen en waarin een nieuwe energie - de creatieve kracht in ons en met ons - tot leven komt. Samen vormen wij een nieuw lichaam. De cirkel wordt een diep geïnspireerd organisme.
In deze bewuste creatie van eenheid, krijgt de cirkel toegang tot een groter bewustzijn. Er komt een kracht en een intelligentie vrij die normaliter voor een individu niet toegankelijk is. De in iedere deelneemster aanwezige talenten, kennis en ervaring worden beschikbaar, omdat er geen hechting meer is. Een nieuwe creatie kan aan het licht komen.

De cirkel kan nu een bron voor zichzelf worden. Een container van bewustzijn die zichzelf voedt door de gezamenlijke focus op de eenheid en het veld van bewustzijn, en die tegelijkertijd vanuit dat centrum de individuele leden en de groep als geheel voedt. In een dergelijke concentratie en aandacht verandert de ervaring van tijd. Dit proces speelt zich af in “real time”. Alsof de tijd stilstaat, terwijl de klok doortikt. De tijd verdikt zich.
Wanneer wij moe zijn bij aanvang van de cirkelsessie, blijkt na afloop dat wij vanaf het moment van afstemming door de ontspanning in het onvoorwaardelijk samenzijn geen moment meer last hebben gehad van onze vermoeidheid. In tegendeel, wij voelen ons opgeladen en geïnspireerd.

Illustratie: schilderij getiteld 'Porte Bleue' van de Franse kunstenares Karine Lemonnier wiens werk ik heb leren kennen in Salle Gothique te Vézelay.

De Kracht van het Hart

2008-03-11T08:41:00.006+01:00

De essentie van de Wijze VrouwenCirkel is het luisteren. Luisteren is ontvankelijk waarnemen en niet reageren.
Zoals meditatie: je probeert niet je gedachten stop te zetten. Daar geef je geen energie aan. De innerlijke radio tettert alsmaar door. Wat je wel kunt doen is het volume zachter zetten door afstand te nemen. De gedachten voorbij laten gaan, zoals de auto’s op een snelweg. Je neemt de auto’s (gedachten) waar en dat is alles. Er is geen commentaar, geen oordeel, dus ook geen emotionele reactie. Onze gedachten bepalen voor een groot deel onze emoties. Daar hebben wij veel invloed op.

Meestal roept het in de vrouwencirkel uitgesprokene wel degelijk veel reacties op, in gedachten zowel als in gevoelens. Onze kracht ligt in de wijze waarop wij hiermee omgaan. We houden onszelf bij elkaar en gaan niet meteen in discussie. Omdat wij de afspraak hebben dat het belangrijkste is dat de spreekster zich mag uitspreken. Daarna luisteren wij met elkaar naar wat er zich in de stilte na het spreken kan aandienen. Met onze focus op het midden, dus de ruimte - het energieveld waarin zich dit alles afspeelt.

Wij behouden op deze manier de energie, daarin komt de creatieve kracht tot leven. Omdat wij niet alleen over de woorden, de concepten, praten, maar onze beleving delen in relatie tot elkaar, onszelf en de woorden. Zo wordt ook duidelijk waar onze reacties vandaan komen, welke ervaringen dan wel projecties tot leven komen. In het licht van deze gezamenlijke - onvoorwaardelijke - aandacht, kan datgene wat wij niet meer nodig hebben, zoals oude pijn of niet-constructieve gedachten patronen en overtuigingen, zich oplossen.

Zo herinner ik mij een geweldige sterke respons op het onderwerp, (be-)moederen, in de grote ‘van Hart tot Hart’ cirkel van 28 december 2007 in Dieren. Ieder had daar zo haar eigen beleving en gedachten over. Omdat wij niet wilden verzanden in een ideeën uitwisseling over wat verstaan wij onder het begrip ’moederen’ en hoe waarderen wij dit, richtte ik mijn aandacht op de kern van het begrip en bracht de kracht van onze gezamenlijke energie in de aandacht.
In ieder van ons is in enigerlei vorm en mate het ‘moederen’ aanwezig. Ieder van ons heeft daar een beleving bij en daarin verwezenlijken wij met elkaar het universeel moederschap. De grote zorg voor het voortbestaan van de mensheid en de aarde. Dus is het gezien de evolutie - het perspectief van de vrouwencirkel, het ontwaken van de wijze vrouw in ieder van ons - belangrijk om onze aandacht daar op te richten. Herken ik in mijzelf de kracht en de kwaliteit van de universele moeder?
En kunnen wij ons verheffen vanuit het verhaal - de individueel psychologische situatie “moeder ik te veel?”, in de zin van bemoeien of “ik ben niet zo moederig”, naar het ontdekken en ontwikkelen van onze potentiële kracht. Die verder strekt dan onze persoonlijke ontwikkeling.

In januari 2008 hebben zich in vervolg op deze laatste grote open cirkel in Dieren, veel nieuwe vrouwen aangemeld voor de doorgaande cirkels in Ede/Wageningen, Brummen en Amsterdam/Den Bosch.
In de Edense cirkel hebben wij elkaar via de mail enige artikelen toegestuurd over het onderwerp luisteren. Het begon met Catharina, zij was bij een lezing van Hans Stolp over dit onderwerp, opnieuw geïnspireerd. Zij stuurde ons een uittreksel hiervan. Toevallig zag ik in mijn computer in de map ‘teksten’ ook nog iets wat ik eerder op internet gevonden had. In antwoord hierop schreef Elisabeth dat zij net in het boek ‘Uw Brein als Medicijn’ van de Franse psychiater David Servan Schreiber het hoofdstuk over luisteren las. De artikelen sluiten daar mooi op aan. Op internet vond ik in het tijdschrift Ode een prachtig interview met Servan Schreiber. Een paar citaten hieruit:

“…… En dat het hart – wanneer het om ziekte en gezondheid gaat – belangrijker is dan de hersenen. Positief denken met je hersenen is zinvol, maar positief voelen vanuit je hart geeft een geweldige impuls aan de gezondheid en aan effectief en creatief functioneren….”

“….. Nu de verouderende babyboom generatie zich – noodgedwongen – massaal met het medische systeem zal gaan bezighouden, zullen steeds minder mensen zich door een “expert” de les laten lezen. Alleen een witte jas is niet meer genoeg. De regeerperiode van de “experts” is voorbij. Steeds meer mensen zullen hun gezondheid in eigen hand nemen en zelf – op basis van informatie die zij via het internet krijgen – beslissen welke remedies zij nemen.”

“…..Er is één remedie in omloop, die misschien wel het krachtigst is van allemaal. Hij eindigt zijn boek er ook mee: liefde. Niets, zo blijkt uit onderzoek, is zo vitaal voor ons gevoel van welbevinden als het gevoel van verbondenheid, van te worden geliefd en lief te hebben, van ons deel te voelen van een groter geheel.”

En zo geven wij elkaar de informatie en de inspiratie, waardoor de kracht van het hart in de cirkel zich kan blijven ontwikkelen.

Bijlagen te vinden op internet:
Over Luisteren van auteur Paul Beuzekom - klik hier.
Interview met Servan Schreiber in Ode, nummer 88 - klik hier

Re: De trom is mijn gebed

2008-01-20T09:51:00.001+01:00

19 Januari 2008: eindelijk mag ik het dan meemaken.
De trom van Roos Renckens. Soumya leidt het dankbaarheidsritueel in en Roos trommelt de spirits letterlijk op. Ik kan mij direct laten meevoeren. Ook mijn spirit laat zich optrommelen en mijn waarneming verruimt zich. Bijzonder, om die onmiddellijke respons in mijzelf te ervaren, gebaseerd op vertrouwen en verbinding met Roos.
De Witte Adelaar komt naar mij toe. Ik voel mijn vleugels groot en sterk. Zij nodigt mij uit: "neem de ruimte". Dat laat ik mij geen twee keer zeggen en samen stijgen wij op. Hoger en hoger, tot boven de wolken. Als ik naar beneden kijk zie ik onze blauw-witte planeet. De Witte Adelaar fluistert mij in: "Neem de aarde in je armen". En mijn vleugels blijken wijd genoeg om haar helemaal te omarmen.

Hoe maken wij de aarde veilig?
Door haar in onze armen te nemen. Ieder van ons heeft de Universele Moeder in zich. Spreid je vleugels - de vleugels van Isis - en koester de aarde aan je hart. Wij zijn er rijp voor. Echt waar!
.

Respons op authentiek vrouwelijk leiderschap

2007-12-29T13:18:00.003+01:00

Lieve Edda,
Graag wil ik reflecteren op wat ik gelezen heb in het decembernummer van Zij is de Cirkel, en wat ik ook eerder zag staan op je website. Ik ben bijzonder geboeid door wat jullie in de Wijze Vrouwen Cirkels bezig zijn te ontdekken over vrouwelijk leiderschap. Hoewel ik niet bij deze bijeenkomsten was, voel ik mij zeer betrokken bij dit ontdekkingsproces en wil ik je mijn gedachten niet onthouden. Door dit op je weblog te plaatsen, hoop ik uit te lokken, dat nog meer vrouwen aan dit gesprek gaan deelnemen. Je schrijft: Het authentiek vrouwelijk leiderschap realiseert zich op het moment dat er anderen zijn die bereid zijn in vertrouwen te volgen. Wat bij mij opkomt is dat elk leiderschap bestaat bij de gratie van anderen die bereid zijn de leider ( m/v) te volgen. Dit is m.i. niet karakteristiek voor vrouwelijk leiderschap. Integendeel, dit is een patriarchale notie: er zijn leiders en er zijn volgers/volgelingen; guru’s en discipelen, meesters en leerlingen enzovoorts. In mijn ogen heeft authentiek vrouwelijk leiderschap niets te maken met volgen, maar vooral met samen-werken. Het is iets wat gebeurt in een groep, een gemeenschap. Het is de wijze waarop zo’n gemeenschap zichzelf bestuurt. Natuurlijk zal er daarbij een persoon zijn die het voortouw neemt of het vertrouwen krijgt om dit proces te begeleiden. Iemand die – naast vertrouwenwekkend – ook gekwalificeerd is om dit te doen. Als belangrijke kwalificaties zie ik: in het hart gecenterd zijn, goed kunnen luisteren, helder en bondig kunnen formuleren, een neutraal, bovenpersoonlijk standpunt in kunnen nemen e.d. Zo iemand zou je een leider (v/m) kunnen noemen, maar ik noem dat liever een ‘facilitator’. (helaas is hier geen goed Nederlands woord voor). Het begeleiden van zo’n proces is namelijk een dienende functie. Dienend naar de gemeenschap toe, waarvan de facilitator zelf ook deel uit maakt. En dan komen we inderdaad dicht in de buurt van wat jij, Edda, omschrijft als de taak van een facilitator van een Wijze Vrouwen Cirkel. Ik denk dat de WVC een broedplaats en oefenplek is voor het ontwikkelen van een vrouwelijke wijze van samenleven. Hoe je dat verder beschrijft, vind ik prachtig. Ik zou echter liever het woord ‘leider’ vermijden om te voorkomen dat zo’n persoon ‘volgers’ krijgt.
Lauri Fransen.

1294

2007-12-24T09:33:00.001+01:00

1294 probleem kinderen in een cel in de gevangenis omdat de Nederlandse georganiseerde jeugdzorg niet in staat is om deze kinderen op te vangen. Stichting Misplaatst maakt zich sterk voor deze kinderen. Op zondagmiddag 23 december zijn er tijdens een bijzondere bijeenkomst in de grote leegstaande St. Jozefkerk in Arnhem evenzoveel kaarsen gebrand en zijn deze kinderen letterlijk in het licht gezet.

De meest indrukwekkende en zinvolle kerstviering die ik ooit heb meegemaakt.

Website: www.misplaatst.info.